Teksten op achterzijde van het boek (FLAPTEKSTEN)

Amsterdam -Buenos Aires in ruw vaarwater.

Een terroristisch groepje in Buenos Aires tracht aan financiële middelen te komen met behulp van smokkelhandel om hiermee hun doelstelling waar te kunnen maken. Het geld hebben ze nodig voor het aankopen van wapens, smeergeld en omkoperij. Het doel van de    groep is om strafvermindering of rehabilitatie af te dwingen voor de foute Argentijnen uit het Videla (dictator) bewind. De ondergrondse    BA-groep met de naam HAB (Hijos del Argentinos Buenos) wordt gevormd door de kinderen van die Argentijnen.
Deze kinderen (thans dertigers) worden hun hele leven achtervolgd door misdaden van hun ouders, als gevolg waarvan zij zelf hun      carrières de mist in zien gaan. De drugs worden geproduceerd en gekocht in een plaatsje op het Zuid Hollandse eiland Voorne Putten en      via een vrachtschip, het ms. Waterland, van de Zuid Amerika lijn (ZAL) naar Argentinië gesmokkeld. Op deze smokkelroute vinden een   paar gewelddadige zaken plaats. De hoofdpersoon in het boek is de 3e werktuigkundige Nico Meyer, die een verhouding aan boord krijgt   met een stewardess. Het verhaal begint in december 1989, toen de containervaart nog in de kinderschoenen stond. (ISBN 978 940 217 9507)

Nooit meer terug naar Haria.

Op het Zuid-Hollandse eiland Goeree spelen zich zaken af die het daglicht niet kunnen verdragen. Zo wordt zeesportvisser Jelle Reedijk gechanteerd, omdat ongure types hebben ontdekt dat hij zich bezighoudt met stiekeme visverkoop aan restaurants. Ze zetten Jelle er toe aan om via een kleine vrachtvaarder, vanuit Manaus in Brazilië naar IJmuiden/Beverwijk, bij lichtplatform Goeree drugs over te nemen in zijn visboot. Voor een Spaanse matroos, afkomstig van het plaatsje Haria op Lanzarote loopt dat op een zeereis heel slecht af. In het begin ziet Jelle het probleem niet echt, omdat hij er zelf ook een flinke duit aan overhoudt.  Totdat hij ernstig in de problemen komt.  Ondertussen ontstaat er grote onrust onder de bevolking van de regio Goeree Overflakkee / Voorne Putten na het vallen van een aantal slachtoffers en het aanspoelen van een lijk op het Slufter strand van de 1e Maasvlakte. De overheid probeert de situatie in toom te houden. Maar of dit lukt…(ISBN 978 940 214 8169)

Waarom de Cornelis V. moest zinken.

Op de 22e jan. 1967 vond op de Atlantic ter hoogte van de Canarische Eilanden een explosie plaats op de Cornelis V., een Nederlandse erts-olietanker, die met een lading ijzererts op weg was van Vitoria in Brazilië naar de Hoogovens in IJmuiden. Het schip sloeg om, maar bleef wekenlang drijven op de lege ladingolietanks. De tanker werd ruim een maand later door de zeesleper Zwarte Zee ten zuiden van Gran Canaria tot zinken gebracht op verzoek van de verzekeraars. De bergingskosten waren te hoog. In datzelfde en volgende jaar gebeurden er nog meer vreemde ongelukken met tankers van de ETM. Was het allemaal toeval of niet? Omdat zich op de ongelukkige reis van de Cornelis V. meer vreemde zaken afspeelden en daarbij zelfs enkele doden vielen, besloot 4e werktuigkundige Henk Voorne, destijds bemanningslid die zelf de schipbreuk aan den lijve had ondervonden, jaren later het reilen en zeilen van de rederij ETM onder de loep te nemen. Hij kreeg daarbij hulp van een paar bekenden. Zij deden gezamenlijk vreemde ontdekkingen en besloten Justitie in te schakelen. (978 940 210 3373)

Europoort in angst

ondertitel: Terreur in het Rotterdamse havengebied

Op de landtong van Rozenburg (Rotterdams havengebied) spelen zich zaken af, die het daglicht niet kunnen verdragen. Mogelijk, dat terrorisme zich hier in dit uitgebreide industrie- en havengebied ook de kop op zal gaan steken. Een bewijs hiervan drijft op de Nieuwe Waterweg voorbij aan de ogen van een paar sportvissers. De mannen slaan alarm en ze blijken het bij het goede eind te hebben. Door de autoriteiten wordt alles in het werk gesteld om de misdadigers te ontmaskeren.(ISBN 978 946 418 6932)

Verleid!? In maritieme valkuil

Ger van Dijk heeft zich als vrijwilliger aangemeld bij het "Jan Blanken Museum Droogdok" in Hellevoetsluis. Met zijn ervaring als scheepsmachinist denkt hij zich daar nuttig te kunnen maken. Hij komt in contact met de jonge schipper van een oude viskotter, die op dat moment wegens een zeer opmerkelijke schade in het dok ligt. De twee mannen liggen elkaar en worden grote vrienden. Dan wordt Ger gevraagd om te helpen bij wat klusjes aan de oude dieselmotor op de kotter. Dat loopt echter geheel uit de hand. Door naïviteit en te veel enthousiasme komt hij ver van huis in de grootste problemen. (ISBN 978 940 212 9823)

Vakantiepark in opspraak.

Het echtpaar Paul en Els Roest wonen voor enkele maanden in een vakantiepark in Beekbergen (Gemeente Apeldoorn). Zij hadden hun woning in Hellevoetsluis verkocht en moesten daarom snel hun oude huis verlaten. Om niet dakloos te worden huren ze een chalet in de plaats Beekbergen tot het moment dat er weer ergens in het land een koopappartement beschikbaar komt, dat aan hun eisen voldoet. In het park maken ze kennis met hun buitenlandse buren. Deze mannen, ook wel genoemd gastarbeiders, werken tijdelijk in Nederland, terwijl hun vrouwen in het thuisland achterblijven. Na enkele weken aftasten klikt het zo goed tussen de familie Roest en hun nieuwbakken buren, dat er een afspraak wordt gemaakt om samen iets leuks te gaan doen (voor de mannen). Het leuke tochtje loopt tenslotte volledig uit de hand, waardoor uiteindelijk de politie moet worden ingeschakeld. De politie heeft echter lange tijd geen enkele notie naar welke kant het onderzoek zal uitgaan.

Van koopvaardijer tot platformbezoeker.

Als auteur van dit boek had ik er behoefte aan een aantal zaken uit mijn werkzame leven op papier te zetten. Eenmaal hieraan begonnen vond ik het zo leuk, dat dit geschrijf  tenslotte uitmondde in het schrijven van een beknopte biografie. Het verhaal begint bij mijn geboorte in Amsterdam vlak voor het einde van WO 2. Na een koopvaardijperiode, die begon in jaar 1963 als scheepswerktuigkundige bij een paar grote Nederlandse rederijen, waarin ik ca. tien jaren op de Oceanen heb rondgedobberd, volgde een periode van ruim dertien jaren werkzaam op een elektriciteitscentrale. Het begon bij de PEN-centrale in Velsen Noord en eindigde op de PEN centrale in Diemen. (later UNA, NUON, Vattenfal). Vervolgens kwam de overstap naar de NAM op 40-jarige leeftijd. Ik moest een nieuw vak leren, waar de NAM me volledig in steunde. Gelukkig ging het me goed af, maar het was niet altijd even gemakkelijk. De NAM bleek een prima werkgever. Helaas is mijn oude werkgever nu te vaak negatief in het nieuws. Naar mijn mening niet terecht. Ook de BV. Nederland heeft schuld aan de verzakkingen en aardbevingen in Groningen. Ik had er behoefte aan mijn ervaringen bij deze werkgever op schrift te stellen, om zodoende de positieve- als negatieve kant te belichten.

 

 Korte carrierebeschrijving van Gerard H. Nijmeijer

Gerard H. Nijmeijer heeft in de jaren '60 en '70 als scheepswerktuigkundige vele zeereizen op Zuid Amerika gemaakt op lijndiensten van de Kon. Holl. Lloyd en de KNSM (Koninklijke Nederlandse Stoomboot Maatschappij). Tussendoor enkele reizen op ertstankers van de NETM (Nederlandse Ertstanker Maatschappij), waarvan een met noodlottige afloop.(schipbreuk met de Jacob Verolme, jan. 1967). Na zijn koopvaardijperiode aanvaardde hij een walbaan in de elektriciteitsproductie. Aansluitend volgden functies in de olie- en aardgaswinning, zowel onshore als offshore.