Hoe het begon.

Even voorstellen. Mijn naam is Gerard H. Nijmeijer. De H staat voor Hendrik. Ik ben een van de "Maritieme schrijvers.nl" in ons zeevarende Nederland. Op de foto hieronder sta ik voor de Goereese sluis in de Haringvlietdam. De sluis geeft toegang tot de binnenhaven van Stellendam en het water “Haringvliet”.

 

     Bovenste foto: Lies Russel Neve

 

Aan het einde van mijn "werkzame" leven ben ik me gaan toeleggen op het schrijven van spannende maritieme verhalen. De 60 jaren gepasseerd, begon bij mij de gedachte te kriebelen om een en ander op papier vast te leggen. Lang genoeg nu gewacht. Ik wilde weleens iets definitief op papier zetten. Liefst een boek schrijven. Schrijven heeft altijd al mijn voorliefde gehad en zat waarschijnlijk best een beetje in mijn bloed. Ik doe het nu ongeveer 12 jaar met als resultaat van die schrijverij dat ik nu zes boeken heb gepubliceerd. Het zesde, met de titel "Nooit meer terug naar Haria", is thans per 31 maart 2016 gepubliceerd. (Op mijn boeken staat meestal vermeld als auteur Gerard H. Nijmeijer). Suggestie: kijk eens op de website van het Hellevoetsluiser Droogdok: www.droogdok.nl. en op mijn persoonlijke blog: http://zeevaartboeken.blogspot.nl/.

Hier in blik op de manoeuvreerstand in de machinekamer van een KNSM boot. (Kon. Nederlandse Stoomboot Maatschappij).

Mijn verhalen bestaan grotendeels uit fictie vermengd met een vleugje werkelijkheid en romantiek. De boeken die ik schrijf hebben veel met de zee te maken. Reden daarvoor is, dat ik als 18 jarige jongen ben gaan varen als leerling machinist op vrachtschepen van Zuid Amerika lijndiensten. Daar tussendoor nog korte tijd op ertstankers gevaren. Ongeveer tien jaren heb ik op zee doorgebracht in de jaren 1962 / 1972 met heel veel plezier. Helaas, in die periode in het jaar 1967 ook een ernstig ongeluk meegemaakt. Dat was de schipbreuk met een ertstanker genaamd Jacob Verolme. Destijds haalde de scheepsramp de voorpagina's van de internationale kranten. Veel krantenartikelen uit die tijd kun je lezen op mijn blogspot. Op de foto hieronder zie je mij in uniformjasje van 4e werktuigkundige (bij aankomst op Palma van de Canarische eilanden) op de voorpagina van de Telegraaf.

       

Maar ook een prachtig vak, machinist, daar onder in de buik van een schip. Echter, na al die jaren op zee gaat een walbaan toch steeds aanlokkelijker worden, vooral als vrouw en kinderen weer wachten op jouw thuiskomst. Helaas is die tijd voorbij en kan ik daar met veel plezier op terugkijken.

Op de boekenpagina kun je veel informatie vinden over de boeken, die ik heb geschreven. Mijn eerste boek was "Het Buenos Aires Complot". Daarna volgden "Goeree in zwaar weer", "Waarom de Cornelis V. moest zinken", "Europoort in angst", "Verleid in Maritieme valkuil" en "Nooit meer terug naar Haria". Per 1 juli 2017 is "De andere kant van de NAM" uitgekomen onder het pseudoniem Hugo H. Meijer. NAM staat voor Nederlandse Aardolie Maatschappij. De NAM werd mijn 3e werkgever in het najaar van 1985 na een lange periode in de elektriciteitsproductie bij het PEN (later UNA en NUON) te hebben gezeten.

NB. Een van mijn hobby's is het bedrijven van de zeevissport. Bij voorkeur met een boot (kotter of snelle sportvisboot) vanuit Stellendam, Neeltje Jans of IJmuiden. Meestal om te wrakvissen of  ten anker vissen op de platvisgronden. Ik zoek op dit moment een vismaat in de omgeving van Huizen (mijn woonplaats) of in Het Gooi. Via Facebook kun je me contacten.